حضرت چه مىگويد و چه مىكند كه بر روى دريا اين‌گونه راه مىروند ، ديد حضرت مىگويد بسم اللّه ، از روى عجب به اين گمان افتاد ، كه اگر خودش از تبعيت كامل بيرون آيد و مستقلا بسم اللّه بگويد مانند حضرت مىتواند بر آب بگذرد ، از كامل ، بريدن همان و غرق شدن همان ، استغاثه به حضرت روح اللّه نمود آن جناب نجاتش داد . در روايت دارد كه آن شخص ، قيصر بود ، حضرت عيسى پس از آن كه او را از غرق نجات داد به او فرمود : « ما قلت يا قصير ؟ قال قلت هذا روح اللّه يمشى على الماء و انا أمشى على الماء ، فدخلنى من ذلك عجب ، فقال له عيسى : لقد وضعت نفسك في غير الموضع الذى وضعك اللّه فيه ، فمقتك اللّه على ما قلت فتب الى اللّه عز و جلّ مما قلت » ، « 10 » ( الحديث ) . آن بسم اللّه در آب تصرّف مىكند ، كه از جان برخيزد و گرنه از صرف تلفظ بدان و لقلقه زبان ، تصرفات تكوينى صورت نمىگيرد . گر انگشت سليمانى نباشد * چه خاصيت دهد نقش نگينى البته زبان هم بايد از « ذكر اللّه » بهره‌اى داشته باشد ، چنان كه سمع را هم از شنيدن حقائق و معارف حظّى است و بصر هم براى خود حظّى دارد ، ولى عمده همانست كه گفته‌ايم . بسم اللّه عارف ، بمنزله « كن اللّه جل جلاله » است و بايد از بسم اللّه به روى انسان درى گشوده شود ، شيخ عارف محيى الدين عربى در رساله « الدر المكنون و الجوهر المصون في علم الحروف » ، گويد : « من فاته في هذا الفن سرّ بسم اللّه الرحمن الرحيم فلا يطمع أن يفتح عليه بشىء ، فانه الباب المفتوح و السر الممنوح و فضائلها جمّة لا يعلمها سائر الأمة . و اعلم ان منزلة بسم اللّه الرحمن الرحيم من العارف بمنزلة كن من البارى جل و على » . و همچنين در جواب سئوال صد و چهل و هفتم باب هفتاد و سوم فتوحات مكية اين مطلب را

--> ( 10 ) . اصول كافى ، ج 2 ، كتاب ايمان و كفر ، باب حسد / 231 .